Εδωδή - Ένα εστιατόριο που έγραψε ιστορία στην Αθήνα!

Απόψε με έπιασε νοσταλγία... δε θα σας προτείνω κάποιο εστιατόριο. Θα αναφερθώ σε ένα εστιατόριο που υπήρξε από τα καλύτερα στη γαστρονομική σκηνή της Αθήνας, την "Εδωδή".
Έκλεισε λόγω της κρίσης το 2013, μετά από δεκατέσσερα χρόνια και συνεχείς βραβεύσεις με Χρυσό Σκούφο.
Θα γράψω σε χρόνο Ενεστώτα γιατί για μένα η "Εδωδή" (η λέξη στα αρχαία ελληνικά σημαίνει τροφή) συνεχίζει να υπάρχει... στιγμές που μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη δε σβήνουν με το πέρασμα των χρόνων! Σε στιγματίζουν, είναι κομμάτι από σένα... δε μπορεί κανείς να σου τις πάρει..

"Η Εδωδή λοιπόν στεγάζεται στον πρώτο όροφο ενός παλιού νεοκλασικού σπιτιού επί της οδού Βεϊκου στο Κουκάκι.
Για να μπεις στο εσωτερικό του σπιτιού πρέπει να χτυπήσεις το κουδούνι. Περιβάλλον ιδιαίτερα προσεγμένο και με την είσοδό σας, θα σας υποδεχθεί ένας μεγάλος παλιάτσος και μερικοί ακόμη θα σας κρατήσουν συντροφιά αφού απεικονίζονται σε τρισδιάστατους πίνακες. Το βλέμμα τους επίμονο καθώς σας ακολουθούν κατά την άνοδό σας από τη βαριά ξύλινη σκάλα.
Νότα θεατράλε σε όλο το σκηνικό· ένας μεγάλος πίνακας του Εγγονόπουλου με πιερότους, ένας μεγάλος καθρέφτης με χρυσή κορνίζα, παλιές σερβάντες με σκούρο ξύλο και μαριονέτες να κρέμονται ολόγυρα.
Θα μου πείτε γιατί αυτή η εμμονή με τους παλιάτσους και τις μαριονέτες.... οι ιδιοκτήτες του εστιατορίου, τα αδέρφια Λυτρίβη - ο Μιχάλης (σεφ) και ο Γιώργος - συνεχίζουν την ιστορία του θρυλικού "Bajazzo" (παλιάτσος στα γερμανικά) με σεφ τον απίστευτο Klaus Feuerbach.
Ο Μιχάλης, χρόνια δίπλα στο μεγάλο εκλιπόντα, θέλησε να συνεχίσει την καλή παράδοση και να δημιουργήσει ένα πιστό αντίγραφο του "Bajazzo", τόσο από διακοσμητικής άποψης, όσο και από γαστρονομικής. Μπορεί να κατηγορήθηκε από πολλούς, γιατί όλοι κρίνουμε αρνητικά με μεγάλη ευκολία, μη μπορώντας να εκτιμήσουμε κάποια πράγματα.
Και κλείνοντας τη μεγάλη παρένθεση, συνεχίζω με το χώρο που διατηρεί την παλιά διαρρύθμιση του κτηρίου του σπιτιού που είναι χωρισμένος σε δωμάτια και σου δίνει την αίσθηση παλιού αστικού αθηναϊκού σπιτιού.
Και περνώντας στο μενού, οι αδερφοί Λυτρίβη ακολουθούν ακόμη μια συνήθεια του Bajazzo... κατάλογος δεν υπάρχει! Η θεατρική παρουσίαση των πιάτων που εκτίθενται μπροστά σας με τα επιμέρους υλικά, θα σας εντυπωσιάσει! ο Feuerbach ήταν πολύ μπροστά για την εποχή του.
Η παρουσίαση και η επεξήγηση των πιάτων πριν τα επιλέξετε γίνεται με μοναδικό τρόπο από το Γιώργο Λυτρίβη· είναι τόσο γλαφυρά περιγραφικός που νιώθετε τη γεύση του πιάτου μέσα από τον τρόπο που εξηγεί το περιεχόμενο και τον τρόπο μαγειρέματος! Προσωπικά πάντα θέλω να τα δοκιμάσω όλα.  Και προτιμώ αν είναι απασχολημένος σε άλλο τραπέζι, να περιμένω τον ίδιο για την παρουσίαση... είναι κομμάτι της απόλαυσης!

Amuse bouche.. σούπα γλυκοκολοκύθας με ψημένους ηλιόσπορους που με την τραγανιστή υφή τους, της δίνουν μια καβουρδισμένη γεύση και μια μικρή δόση κανέλας.
Τα δύο ντιπ - ένα με μελιτζάνα και σκόρδο κι ένα με πράσινη ελιά - θα τ'απολαύσετε με τα ζεστά ψωμάκια (λευκά και μαύρα) που έρχονται σε ένα πανεράκι στο τραπέζι σας.
Στα ορεκτικά, τα λευκά σπαράγγια συνοδεύονται με δύο φέτες προσούτο και γαρνίρονται με σάλτσα μαύρης τρούφας.
Η κροκέτα μελιτζάνας με διακριτική παρουσία φέτας, συνοδεύεται από μια κουταλιά μους γαρίδας με καρύδα.
Από τ'αγαπημένα μου ορεκτικά, τα μαριναρισμένα ρολά σολομού με κρέμα horseradish, φινόκιο, άνιθο και sauce σόγιας.
Στα κυρίως το λαβράκι συνδυάζεται με σάλτσα μελιτζάνας και νότες τομάτας τονίζουν το πιάτο.
Το κοτόπουλο γεμιστό με καραβίδα μπορεί ν'απορριφθεί απ'τους σκληροπυρηνικούς, αλλά τους τολμηρούς θα τους αποζημιώσει με το συνδυασμό των υλικών και τη σωστή εκτέλεση.
Ένα ρουστίκ πιάτο είναι το ορτύκι γεμιστό με μους φραγκόκοτας.
Το μοσχαρίσιο φιλέτο σε λεπτές φέτες, γεμίζεται με μους μανιταριών, τυλίγεται σε φύλλο κρούστας και η sauce που το συνοδεύει είναι με μαυροδάφνη.
Το γουρουνόπουλο έρχεται πολύ ζουμερό με sauce μανιταριών.
Και το εντυπωσιακό φινάλε είναι το τρόλεϊ με τα γλυκά που περνά από μπροστά σας... δεν ξέρεις ποιο να πρωτοδιαλέξεις!
Αν επιλέξετε τις φράουλες, στο τραπέζι σας θα αράξει ένα καραβάκι από ψημένο φύλλο κρούστας, με πλήρωμα κατακόκκινες φράουλες! Η στολή του πληρώματος; coulis φράουλας! Για σωσίβια; μπάλες παγωτού βανίλιας και στο κατάστρωμα έχει ανέβει ένα κύμα από αεράτη σαντιγύ!!
Εναλλακτικά μους μαστίχας με καταϊφι, αλεσμένο φιστίκι Αιγίνης και sauce ιβίσκου.
Τα mignardises που ολοκληρώνουν το δείπνο σας είναι: μπισκοτάκι με τσάι, κύβος από ζελέ πορτοκάλι και ζελέ μέντας για καθάρισμα του ουρανίσκου.

Λίστα κρασιών ενημερωμένη με πολλές ελληνικές ετικέτες. 
Service εξαιρετικό με μια σπάνια old fashioned ευγένεια.
Ο λογαριασμός έρχεται σε μουσικό κουτί, από τα παλιά που κουρδίζουν κι ανοίγοντας το συρταράκι, ένας χαμογελαστός παλιάτσος κουνιέται στο ρυθμό!
Ένα παραμύθι για μεγάλα παιδιά!!!
Κόστος κατ'άτομο €60-70

Βεϊκου 80, Κουκάκι"

Αν έχω κάτι ξεχάσει.. αν κάπου κάνω λάθος... ο Μιχάλης ή ο Γιώργος μπορούν να παρέμβουν! Θα το χαρώ πραγματικά!
Ας με συγχωρήσουν που δεν έχω φωτο των δημιουργικών πιάτων της "Εδωδής"!

Το γαστρονομικό ταξίδι στο "Sense" έχει θέα Ακρόπολη

Ο χαρισματικός και ταλαντούχος σεφ Αλέξανδρος Χαραλαμπόπουλος έχει αναλάβει εδώ και λίγους μήνες τη σκυτάλη στο "Sense" στο roof-garden του "Athens Was" στον πιο επιβλητικό πεζόδρομο της Αθήνας, τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου.
Ένας νέος άνθρωπος με ήθος, χαμηλών τόνων που έχει διαγράψει μια σημαντική γαστρονομική πορεία και εδώ και κάποια χρόνια διδάσκει σε σχολή μαγειρικής.
Η ανοδική πορεία του στη γαστρονομική σκηνή της Αθήνας δημιουργεί τις καλύτερες εντυπώσεις και τα βήματά του τον οδηγούν στην κορυφή.

Ο Αλέξανδρος Χαραλαμπόπουλος έδωσε δείγματα γραφής χρόνια πριν στο "Olive Garden" του ξενοδοχείου "Titania" καθώς επίσης και στο "Kastri Bistro" του "Domotel Kastri" πριν ένα χρόνο, όπου είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί του.
Πέρυσι ανέλαβε την κουζίνα του εστιατορίου "Mazi" στο Λονδίνο μαζί με τον John Skotidas και οι κριτικές είναι εξαιρετικές.
Αν τύχει και βρεθείτε Φολέγανδρο για διακοπές, μπορείτε να απολαύσετε τα δημιουργικά του πιάτα στο "Lure Restaurant" του πολυτελούς ξενοδοχείου "Anemi", του ανέλαβε φέτος την επιμέλεια του μενού.
Με τέτοιες περγαμηνές και γνωρίζοντας τον Αλέξανδρο και τη δουλειά του, ήμουν σίγουρη ότι η συνεργασία του με το "Athens Was" ήταν αυτό που του ταίριαζε...
Άλλωστε οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου, μας έχουν συνηθίσει σε άριστες επιλογές συνεργατών-σεφ από την αρχή της λειτουργίας του. Η μοναδική θέα του στην Ακρόπολη δε θα μπορούσε να αντέξει τίποτα λιγότερο.

Είχα ενθουσιαστεί πριν 1,5 χρόνο με το μενού που έφερε την υπογραφή του Θέμη Παπαδόπουλου, εκτελεσμένο άριστα από το Μιχάλη Μπίρτσιο. (Βλέπε αναφορά από Ιανουάριο 2017 στο blog).
Η συνέχεια - αν και διακόπηκε σύντομα - ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή, αφού τα ηνία της κουζίνας ανέλαβε ο Θοδωρής Παπανικολάου, όπου μετά την καριέρα του στην Ιταλία, μάγεψε το κοινό στη "Σελήνη" στη Σαντορίνη και τώρα δημιουργεί απίστευτα πιάτα στο "Parla" στην Κηφισιά.
Ανεβαίνοντας λοιπόν στον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου και καθώς το τραπέζι μας είχε ανεμπόδιστη θέα Ακρόπολη, ταξιδεύοντάς σε... μου ήρθαν στο νου κάποια λόγια του Αλέξανδρου σε παλιότερη συνέντευξή του... "Έτσι όπως αντικρίζω την Ακρόπολη, θέλω να ολοκληρώσω μια παλιότερη ιδέα μου. Να κάνω δηλαδή ένα γευστικό ταξίδι στην Ελλάδα πατώντας σε αυθεντικές συνταγές".
Νομίζω το κατάφερε... στο ταξίδι, μας είχε συνταξιδιώτες του! Με τα παιδιά της ομάδας του έψαξαν συνταγές των γιαγιάδων τους απ'τον τόπο καταγωγής τους, τις οποίες εκσυγχρόνισαν και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά εξαιρετικό.

Το ξεκίνημα... τριών ειδών χειροποίητα ψωμάκια και παξιμαδάκι για να συνοδεύσεις το καλωσόρισμα του σεφ (μια αέρινη λευκή ταραμοσαλάτα) ή να βουτήξεις τη μπουκιά στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

Στα γεμιστά, τα λαχανικά ψιλοκόβονται εν είδει tartare, οι τομάτες κι οι πιπεριές γίνονται αφρός, το ρύζι είναι κροκέτα, οι μυρωδιές του δυόσμου, του άνιθου και του βασιλικού ιδιαίτερα αισθητές και το πιάτο αρτυμένο με το λάδι του ψησίματος· ο chef σε ερώτηση δημοσιογράφου "Κλείνοντας τα μάτια, ποια γεύση σου έρχεται στο μυαλό;" απάντησε: "Τα γεμιστά στο χωριό. Και για να είμαι ακριβής, η μυρωδιά κι η γεύση του λαδιού στο ταψί όπου έχουν ψηθεί τα γεμιστά".
Για μένα κατάφερε το αποτέλεσμα που ήθελε γιατί αυτό που γεύτηκα μου έφερε ακριβώς αυτή τη θύμηση. Το πιάτο ολοκληρώνει ένα βαζάκι με homemade κατσικίσιο γιαούρτι.
Η "Αθηναϊκή σαλάτα" με σφυρίδα έχει μια ντελικάτη μαγιονέζα η οποία κοντράρεται από την ιωδιούχα γεύση του αυγοτάραχου· το ζελέ αγγούρι έρχεται να δροσίσει το πιάτο και οι πέρλες λεμονιού δίνουν την απαραίτητη οξύτητα.

Στον Αλέξανδρο αρέσει να πειραματίζεται με πιάτα που έχουν ως βάση το αυγό και δούλεψε έναν πολύ ασυνήθιστο συνδυασμό· ένα "ποσαρισμένο" βιολογικό αυγό, βρασμένο στους 62,5C κάθεται πάνω σε ένα πουρέ ρεβυθιών και το πλαισιώνουν μπριάμ, τσιπς τραγανής πατάτας και "τσόφλι" από λακτόζη, το οποίο είναι βρώσιμο.
Κορυφαίο πιάτο που χαρακτηρίζει την κουζίνα του Αλέξανδρου είναι τα "γιουβαρλάκια σκορπίνας"· είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της ανανέωσης της ελληνικότητας του πιάτου. Ο συνδυασμός με τη ραφινάτη κακαβιά με αυγά αχινού, που την ελαφρά όξινη γεύση της, τη σπάει με τη γλυκύτητά του ο πουρές καρότου, δίνουν ένα μοναδικό γευστικό αποτέλεσμα. Ο αφρός ούζου είναι η τελευταία πινελιά στον πίνακα που ο καλλιτέχνης έχει βάλει τόσο μεράκι.

 Το "ριζότο Α' λα Πολίτα" είναι μια ωδή στην ελληνική κουζίνα· ένα εξαιρετικά χυλωμένο ριζότο με πουρέ λεμονάτης αγκινάρας κοντράρεται με κρέμα καρότου και πουρέ αρακά. Το πιάτο συμπληρώνουν baby-λαχανικά και φύτρες αρακά ενώ το γυάλισμα δίνει το λάδι άνιθου.

Τη θέση του ροφού του καταλόγου είχε πάρει η σφυρίδα (ότι βρει φρέσκο απ'τους προμηθευτές του ο chef), η οποία μαγειρεύτηκε "Αλά Σπετσιώτα". Το ψάρι πλαισίωνε ένα χυλοπιτάκι με κρέμα μαϊντανού· η κρέμα γλυκού σκόρδου με πελτέ έδινε την απαραίτητη γλυκύτητα και ο ζωμός του ψαριού αρωματισμένος με σκόρδο και τομάτα ολοκλήρωνε το πιάτο.
Αν επιλέξετε "αρνάκι με ιμάμ" θα δοκιμάσετε ένα πιάτο που πατάει στη Μεσσηνία· χοιρινός λαιμός που λιώνει στο στόμα, συνοδεία τσακώνικης μελιτζάνας με ελαφρά καραμελωμένα κρεμμύδια, τραγανή κροκέτα φέτας και σάλτσα απ'τους χυμούς του κρέατος, μοναδικά μελωμένη... φέρνει σε γεύση από κρέας στη σούβλα.

Τα γλυκά ήρθαν ως επιστέγασμα του εξαιρετικού δείπνου!
Το γαλακτομπούρεκο θύμιζε σε όψη μιλφέιγ· καραμελωμένα φύλλα με ξηρούς καρπούς στημένα πάνω σε κρέμα αμυγδάλου με συνοδευτικό σορμπέ από πορτοκάλι-ταχίνι και κρέμα από φλούδες πορτοκαλιού να χύνεται από ένα σωληνάριο στο πιάτο. Η παρουσίαση του γλυκού συναγωνιζόταν τη γεύση του.
Για μένα, αν είχα να διαλέξω ένα από τα γλυκά του καταλόγου, θα επέλεγα το Λευκαδίτικο παντεσπάνι· το συνδύασε με μαριναρισμένα φρούτα και παγωτό μαστίχα. Η μαστίχα είναι ένα από τα δύο υλικά που αγαπά ιδιαίτερα ο Αλέξανδρος (το άλλο είναι το θυμάρι) κι αυτή η αγάπη βγαίνει στο πιάτο. Το γλυκό ολοκληρώνεται προσθέτοντας μια σούπα κεράσι με πικραμύγδαλο.

Η λίστα κρασιού του "Sense" είναι καλά ενημερωμένη και συνεχώς εμπλουτίζεται.
Θα ήταν παράλειψή μου να μην αναφέρω ότι στον ίδιο χώρο του εστιατορίου, σερβίρεται ένα εξαιρετικό πρωϊνό a-la-carte ως τις 11.00 π.μ., που δεν απευθύνεται μόνο στους ενοίκους του ξενοδοχείου. Συνδυάστε το με μια βόλτα στη Δ. Αρεοπαγίτου και επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης και σίγουρα θα εκπλαγείτε από την ποιότητα των πρώτων υλών και όλα γίνονται  a la minute αφού τα παραγγείλετε.

To service άψογο και παρόλο που όλα τα τραπέζια ήταν reserve, τα πάντα κυλούσαν ρολόι.
Υπολογίστε κόστος κατ'άτομο €50-60 με ορεκτικό, κυρίως πιάτο και γλυκό, χωρίς κρασί.

Διον. Αρεοπαγίτου 5,
Τηλ. 210 9200240

Salvia - Η κουζίνα της Ηπείρου με δημιουργικές πινελιές

Σε ένα μπαλκόνι πάνω απ΄την Αρίστη, στα Ζαγοροχώρια, στο ισόγειο του ξενοδοχείου Aristi Mountain Resort, θα γευθείτε τη δημιουργική κουζίνα του Γιάννη Λιόκα στο εστιατόριο "Salvia".
Ο chef έχει καταγωγή απ'την Ήπειρο και έχει επιμεληθεί ενός μενού που ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Έχω δοκιμάσει πιάτα του Λιόκα στο "Nolita" στο Κεφαλάρι και τολμώ να πω ότι αυτά του Salvia είναι εφάμιλλα αν όχι ανώτερα!

Τα εύσημα ανήκουν - εκτός του Γιάννη Λιόκα - στο sous chef Γιώργο Γούργαρη, ο οποίος ηγείται της κουζίνας του Salvia και με προϊόντα της περιοχής, παρουσιάζει ελληνικά πιάτα μαγειρεμένα με κομψό τρόπο και σύγχρονες πινελιές.
Ξεκίνημα με ζυμωτό ψωμί συνοδεία φρέσκου βούτυρου της περιοχής και ανθός αλατιού, καθώς και Ηπειρώτικη αλευρόπιτα με φέτα.
Οι πατάτες στη θράκα με κρέμα από καμμένο βούτυρο, μανιτάρια και μοσχαράκι σε στάχτη ήταν μια εξαιρετική επιλογή και ανέβασε ψηλά τον πήχη! Οι προσδοκίες μας για τη συνέχεια ήταν υψηλές...
Δεν απογοητευτήκαμε καθόλου με τη συνέχεια που ήταν ντόπιο λουκάνικο με κρέμα φασολάδας και σπιτικό τουρσί πιπεριάς, αν και συγκρινόμενο με το πρώτο, σίγουρα έχανε πόντους.
Ο λαχανοντολμάς με αυγολέμονο ήταν με κιμά προβατίνας και ταίριαξε πολύ καλά με τον πουρέ καρότου με κύμινο.

Πολύ ενδιαφέρον πιάτο του καταλόγου είναι το αυγό σε κρούστα από ξινό τραχανά, λάχανα και γκίζα. Λόγος για να επιστρέψω στο Salvia μιας και δεν το δοκίμασα, καθώς και το καπνιστό χέλι με σιγομαγειρεμένη πανσέτα σε πετιμέζι, ξινόμηλο και πουρέ από κρεμμύδια γιαχνί.
Στα κυρίως, το χοιρινό πρασοσέλινο ήταν η εξέλιξη ενός παραδοσιακού πιάτου της περιοχής και το αποτέλεσμα ήταν αρκετά καλό.
Το αρνί μαγειρεμένο με ρεβύθια και καρδιές μαρουλιού, συνοδευόταν από λάδι δυόσμου και πρόβειο γιαούρτι. Κατά τη γνώμη μου, η έντονα όξινη γεύση του γιαουρτιού κάλυπτε τα υλικά του πιάτου.
Από το μενού, τα δύο κυρίως πιάτα που ξεχώρισα, ήταν ο κόκορας με χυλοπίτες, μανιτάρια και πλούσια κρέμα από κεφαλογραβιέρα Πωγωνίου καθώς και τα μοσχαρίσια μάγουλα στιφάδο με καπνιστή κρέμα πατάτας και chutney μανιταριών.
Και τα δύο πιάτα περιείχαν ντόπια υλικά της Ηπείρου, στηρίζονταν στην παραδοσιακή ελληνική κουζίνα και η άρτια τεχνική του chef τα ανέδειξε με δημιουργικό τρόπο.

Από τα γλυκά του καταλόγου, δύο είναι αυτά που ξεχωρίζουν και κλέβουν τις εντυπώσεις: το γαλακτομπούρεκο στο φούρνο με σιρόπι από μπαχαρικά και εσπεριδοειδή και ο ανοιχτός γιαννιώτικος μπακλαβάς με παγωτό κανέλα.
Προσεγμένη λίστα κρασιών και σωστά τιμολογημένη.
Κόστος γύρω στα €30 - 35 κατ'άτομο χωρίς κρασί για πλήρες γεύμα με γλυκό.

Αρίστη Ζαγορίου
Τηλ. 2653 0 41330

Aleria σε ανοδική πορεία...

Στην κουζίνα του Γκίκα Ξενάκη, έχω αναφερθεί πολλές φορές, την αγαπάω ιδιαίτερα, αλλά στην τελευταία μου επίσκεψη στο "Aleria", ένιωσα ότι ξεπέρασε τον εαυτό του!

Πέραν των πιάτων που είναι σε πολύ υψηλό επίπεδο, την εξυπηρέτηση θα τη χαρακτήριζα άριστη. Οι "Alerians" - όπως αποκαλεί την ομάδα του ο ίδιος ο chef - καταφέρνουν να κάνουν το δείπνο σου μοναδικό με την άψογη και διακριτική παρουσία τους στο χώρο. Με άριστα το 5, θα το βαθμολογούσα με 5+!
Στον κατάλογο, πέραν των αγαπημένων κλασικών πιάτων - όπως το "παστίτσιο" με ουρά μόσχου μπρεζέ, μανιτάρια σιτάκε και ρευστή μπεσαμέλ - έχουν προστεθεί νέα δημιουργικά, ανεβάζοντας το επίπεδο της κουζίνας.
Το καλωσόρισμα του chef πάντα αποτελούσε μια καλή εισαγωγή στο μενού που θα ακολουθούσε· το έχει εξελίξει πολύ, τόσο στην παρουσίαση του πιάτου όσο και στη γεύση των μικρών ορεκτικών.
Το amuse bouche λοιπόν ήταν καταΐφι από καρότο με καπνιστό χέλι, κροκέτα εν είδη fish & chips με λευκό ταραμά και αυγά από χρυσή ρέγγα και κράκερ ρεβυθιού με κρέμα από ρεβύθι και κυδωνόπαστο.
Στην ερώτηση αν θα θέλαμε ψωμί, φυσικά και δεν χρειάστηκε δεύτερη σκέψη ν'απαντήσουμε θετικά, γνωρίζοντας ότι τα ψωμάκια ζυμώνονται καθημερινά στο εστιατόριο και συνοδεύονται με βούτυρο με άρωμα τρούφας και σχοινόπρασο.

Η πρώτη μας επιλογή ήταν χτένια με ταχίνι, περγαμόντο και chips τοπιναμπούρ· διέφερε πολύ από το πιάτο με τα χτένια που αγαπώ και δεν είναι άλλο από τη "μαγειρίτσα θαλασσινών", αλλά ήταν πιο εκλεπτυσμένη γεύση.
Συνέχεια με ταρτάρ μόσχου Ω3 με κρέμα παντζαριού, τυρί αρσενικό Νάξου, μαύρη τρούφα και chips ταπιόκας· και εδώ ο chef έχει εξελίξει ένα πιάτο που προϋπήρχε και ήταν τα "κεφτεδάκια Ω3".
Σταθερή αξία η μους κολοκύθας με καραμελωμένα κάστανα, απάκι και φρέσκια μαύρη τρούφα· τη γλυκιά γεύση της κολοκύθας και του κάστανου, την ισορροπεί η έντονη γεύση του αλλαντικού.
Νέο πιάτο που μας άρεσε πολύ, είναι η πατάτα στη χόβολη με κρέμα μανιταριών, φρέσκια τρούφα, εικονική στάχτη από μανιτάρια και κρέμα από καπνιστό τυρί Νάουσας.

Το αρνάκι αποτελεί σταθερή αξία και δεν βγαίνει από τον κατάλογο· σερβίρεται με πουρέ από κοκκινιστούς γίγαντες, ψητό σέλερι και τηγανητή λαχανίδα.
Το bavette steak από αυστραλέζικο black angus συνοδευόμενο με σαλσιφί (αλλιώς λαγόχορτο), απάκι, πεκορίνο Αμφιλοχίας και ζωμό απ'το κρέας, ήρθε ιδανικά ψημένο.
Τα γλυκά είχαν και τα δύο εντυπωσιακή παρουσίαση, χωρίς να υστερούν καθόλου σε γεύση· μήλα με κρέμα βανίλια, παγωτό kirsh, κυδωνόπαστο και μικρά τραγανά λουκουμαδάκια που απογείωναν τη γεύση. Μη χάσετε το τσουρέκι με στερεοποιημένη καραμέλα, κρέμα πορτοκαλιού και σορμπέ πορτοκάλι με κάρδαμο.
Πάντα όμως ένα καλό γεύμα πρέπει να συνδυάζεται με εξίσου καλό κρασί· γι'αυτό φρόντισε η νεαρή Head Sommelier Ευτυχία Γούπιου, που έχει αναλάβει εδώ και λίγο καιρό τη θέση στο Aleria. Το wine pairing ταίριαξε απόλυτα με τα πιάτα μας και πρόσθεσε πολύ στην απόλαυση.

Εμπιστευθείτε την και να είστε σίγουροι ότι θα κάνει την καλύτερη επιλογή κρασιού για το μενού σας· είναι γνώστης και θα σας εντυπωσιάσει πραγματικά!
Για μένα το "Aleria", πέραν των βραβεύσεων, των βαθμολογιών και των αναφορών, αποτελεί σταθερή αξία· είναι πάντα γεμάτο (ακόμη και καθημερινές) και δεν είναι καθόλου τυχαίο.
Δεν έχει ανάγκη διαφήμισης γιατί διαφήμιση είναι αυτό που προσφέρει στον πελάτη... η ολοκληρωμένη γαστρονομική εμπειρία! Η επιβράβευση είναι ο κόσμος του! Και τα καλύτερα έρχονται...
Υπολογίστε κατ'άτομο €40-50 χωρίς κρασί· μπορείτε να επιλέξετε και ένα από τα δύο set menu του καταλόγου.

Μεγ. Αλεξάνδρου 57, Μεταξουργείο - Αθήνα
Τηλ. 210 5222633

Νέος αέρας φύσηξε στο Όμικρον...

Μέσα σ'ένα μήνα, δοκίμασα για δεύτερη φορά την κουζίνα του Μίλτου Αρμένη στο Όμικρον. Αυτή τη φορά, παρουσίασε πιάτα του νέου καταλόγου και αυτό που εισέπραξα είναι πως εξελίσσει το μενού του, όλο και πιο δημιουργικά.
Η θητεία του δίπλα σε μεγάλα ονόματα της γαστρονομίας όπως ο Jerome Serres και ο Alain Ducasse, σε συνδυασμό με το πείσμα του, του δίνουν έναν ισχυρό άσσο στο μανίκι απέναντι στο δύσκολο κοινό των βορείων προαστίων.

Ο νεαρός chef αγαπάει το παρθένο ελαιόλαδο και δε διστάζει να το χρησιμοποιήσει σε πολλά πιάτα του σε αφθονία· από το amuse bouche έως και κάποια απ'τα πιάτα του μενού. Μάλιστα στο τραπέζι σας - μαζί με τα ψωμάκια που παρασκευάζονται απ'το chef και την ομάδα του - θα έχετε ένα μπουκάλι κερκυραϊκό ελαιόλαδο (Neolea) με υψηλή περιεκτικότητα σε πολυφαινόλες και την αίσθηση της πικράδας που έχουν τα εξαιρετικής ποιότητος παρθένα ελαιόλαδα.
Και περνώντας στο μενού της βραδιάς, η εισαγωγή ήταν με "αραντσίνι αυγολέμονο"· μια ρυζοκροκέτα - όπου το ρύζι ήταν μαγειρεμένο όπως το φτιάχνουν στην Κέρκυρα - η οποία καθόταν πάνω σε ένα κουτάλι με μια ιδέα από κοτόπουλο αυγολέμονο.

Η συνέχεια ήταν μια εξαιρετική βελουτέ κολοκύθας που συνδυάστηκε με μασκαρπόνε, σαλάμι Λευκάδος (ένιωθες τη γεύση, χωρίς να φαίνεται στο πιάτο) και τσιπς κολοκύθας με καπνιστή πάπρικα.
Ταρτάρ αρνιού δεν είχα ξαναδοκιμάσει· πολύ γεμάτη γεύση που συνοδευόταν από καπνιστή μελιτζάνα και μια δόση φασκόμηλου.
Τα παντζάρια και καρότα σε υφές, μπορεί να μην είναι ένα πιάτο που θα έκανε κάποιος μνεία, αλλά ήταν φοβερή η παρουσίαση.
Το κυρίως πιάτο, ο chef το είχε διαχειριστεί άψογα. Μάγουλο μοσχαρίσιο, μαγειρεμένο σοφρίτο, συνοδευόμενο από πουρέ βουτύρου· πέραν του εξαιρετικού κρέατος που προμηθεύεται από τη φάρμα Κυλερτζή στη Χαλκίδα, η τεχνική μαγειρέματος ήταν άψογη και το αντιλαμβανόσουν σε κάθε μπουκιά.  Η σάλτσα μαϊντανού με ξύδι και σκόρδο ισορροπούσε μοναδικά με τη γλυκύτητα του βουτυράτου πουρέ και το κρέας έλιωνε στο στόμα.

Δεν ήθελα με τίποτα ν'αλλάξω αυτή τη γεύση, αλλά ήρθε ένα σορμπέ με φρούτα του δάσους να καθαρίσει το στόμα για να περάσουμε σε μια τάρτα λεμόνι με αφράτη καψαλισμένη μαρέγκα. Πολύ ωραία παρουσίαση πιάτου και αρκετά όξινη γεύση για όσους αγαπούν το λεμόνι.
Αλλά επειδή στο τραπέζι είχαμε και chocoholics, για να μη μείνουν παραπονεμένοι, ζητήσαμε τη φοβερή σούπα κρύας σοκολάτας gianduja με αέρινες μαρέγκες και φρούτα του δάσους.
Εκεί που θα πρέπει να δοθεί λίγη προσοχή είναι στο service, χρειάζεται αρκετές βελτιώσεις.
Ενημερωμένη λίστα κρασιών απ΄τον ελληνικό αμπελώνα. σωστά τιμολογημένη και πολύ σύντομα θα την εμπλουτίσουν και με ετικέτες απ'το διεθνή.

Οι τιμές προσαρμοσμένες στην τρέχουσα οικονομική κατάσταση της χώρας. Υπολογίστε γύρω στα €35-40 το άτομο χωρίς κρασί.

Δρόσου 1 & Αίγλης, Νέα Ερυθραία
Τηλ. 210 6202475

Ο Μίλτος Αρμένης στο "Όμικρον"!

Ο όμιλος "Καστελόριζο" κάνει την κίνηση ματ και παραδίδει τα ηνία της κουζίνας του "Όμικρον" στην Κηφισιά στον Ελληνοϊσπανό σεφ Μίλτο Αρμένη!
Δοκίμασα το νέο του menu πριν καλά καλά ξεκινήσει και ενθουσιάστηκα με τη δημιουργικότητα των πιάτων του! Η κουζίνα του κινείται στον άξονα της μοντέρνας ελληνικής κουζίνας.
Ο νέος chef μετά από μια επταετία που εργαζόταν σε εστιατόρια με αστέρια Michelin σε Γαλλία, Ισπανία κι Ελβετία και έχοντας δουλέψει δίπλα σε καταξιωμένους chef όπως ο Jerome Serres και ο Alain Ducasse, αναλαμβάνει την κουζίνα του "΄Ομικρον".
Στο ελληνικό κοινό, η κουζίνα του Μίλτου Αρμένη είναι γνωστή απ'τον "Ερημίτη" στους Παξούς που δούλευε τα καλοκαίρια καθώς και απ'τη συνεργασία του το περασμένο καλοκαίρι με το "Delfino Blu Boutique Hotel" στον Άγιο Στέφανο της Κέρκυρας.
Ήρθε λοιπόν το πλήρωμα του χρόνου, που την κουζίνα του μπορεί να απολαύσει το αθηναϊκό κοινό στο "Όμικρον".
Μεσημέρι Σαββάτου, στη σάλα του εστιατορίου επικρατεί ησυχία και δυο-τρεις παρέες απολαμβάνουν το φαγητό τους.
Ο chef είναι εκεί και ετοιμάζει την παρουσίαση του νέου menu. Φιλικός, ευχάριστος και πανέτοιμος να φέρει τον κόσμο σ'επαφή με μια κουζίνα που πατάει γερά στην παράδοση αλλά με δημιουργικές πινελιές που την απογειώνουν!

Η εισαγωγή στο γεύμα μας ήταν τρία amuse bouche (καλωσορίσματα) από τον σεφ για να μπούμε στο πνεύμα γι'αυτό που θα ακολουθούσε· γκασπάτσο χωριάτικης σαλάτας, σφαίρα υγρής φασολάδας με καπνιστή ρέγγα κι ελάχιστο κρεμμύδι και ταρτάρ ψαριού (νομίζω μυλοκόπι) με πράσο και σορμπέ πορτοκάλι. Τα συνοδευτικά ψωμάκια παρασκευάζονται στην κουζίνα από το chef· το ένα λευκό και το άλλο μαύρο με χαρούπι συνδυάζονταν ιδανικά με το παρθένο κερκυραϊκό ελαιόλαδο Neolea που παράγεται από τον Ολλανδό Bart Jan Manten.
Και μπαίνοντας στο παιχνίδι με αυτό το τρίπτυχο, ο chef θέλησε να ξεκινήσουμε με μια καβουροσαλάτα πραγματική ζωγραφιά στο πιάτο, που η γεύση της συμβάδιζε απόλυτα με την παρουσίαση.
Συνέχεια στα ορεκτικά με αθηναϊκή ψαροσαλάτα.. ένα πιάτο που πρωταγωνιστούσε στα καλά restaurant τη δεκαετία του '90 αλλά εδώ χάρη στις ικανότητες του chef είναι σε άλλο επίπεδο και απέχει πολύ απ'αυτό που ξέρετε.
Το "Σαν παστίτσιο" συνδυασμένο με βοδινό ταρτάρ και μπισκότο παρμεζάνας, αξίζει να το δοκιμάσετε. Η γεύση του αγαπημένου μας μαμαδίστικου φαγητού απογειώνεται από το "ζωντανό" κρεατικό που το συνοδεύει χωρίς πολλές προσμίξεις υλικών γιατί απλά δεν τις έχει ανάγκη!
Τα μοσχαρίσια μάγουλα μαγειρεμένα στιφάδο συνοδεύονταν με ένα πουρέ και τσιπς πατάτας. Η μόνη ένστασή μου εδώ ήταν η ένταση του ξυδιού που έκανε το φοβερά μαγειρεμένο κρέας να χάνει λίγο απ'τη νοστιμιά του.

Η ολοκλήρωση ήρθε με το ελληνικό Rib Eye από τη φάρμα Κυλερτζή έξω απ'τη Χαλκίδα, το οποίο είχε πλούσια γεύση, κρατούσε όσο έπρεπε τους χυμούς του και ήταν άψογα ψημένο συνοδεία ενός ιδιαίτερου πουρέ και σπανάκι βραστό.
Όσο για τα γλυκά... ήταν πραγματικά εξαιρετικά, φτιαγμένα κι αυτά απ'το chef και την ομάδα του. Τάρτα λεμόνι με αφράτη μαρέγκα καψαλισμένη εκείνη τη στιγμή· η μαστιχωτή μαρέγκα σε συνδυασμό με τη λεμονάτη κρέμα και την τραγανή βάση έδιναν ένα πολύ καλό γευστικό αποτέλεσμα.
Όσο για τη σούπα σοκολάτας με χειροποίητα σοκολατάκια που συνοδευόταν με δύο μπεζέδες θα κάνει τους chocoholics να παραμιλούν!
Η λίστα κρασιών ακόμη τώρα φτιάχνεται και κρασί σε ποτήρι, θα μπορείτε να βρείτε 2-3 επιλογές από την επόμενη εβδομάδα.
Το εστιατόριο λειτουργεί καθημερινά μεσημέρι-βράδυ εκτός Δευτέρας και το κόστος είναι €40 χωρίς κρασί.

Δρόσου 1 & Αίγλης
Κηφισιά
Τηλ. 210 6202475

Θαλασσάκι - Τήνος / Στην κυριολεξία "πάνω στο κύμα"

Στον όρμο των Υστερνίων, 20 λεπτά οδήγηση από τη χώρα της Τήνου, πάνω σε μια προβλήτα που τη βρέχει το κύμα, ο Άρης και η Αντωνία έστησαν - πριν μια 20ετία περίπου - το μαγαζί τους.
Το "Θαλασσάκι", ένα λιτό εστιατόριο με σεβασμό στο περιβάλλον και με διακριτικές πινελιές εικαστικής παρέμβασης της ιδιοκτήτριας και σεφ, έχει φανατικό κοινό και είναι απόλυτα δικαιολογημένο.
Την κουζίνα της Αντωνίας θα τη χαρακτήριζα αρωματική· μαγειρεύει δημιουργικά χωρίς αφρούς και φιοριτούρες και κατορθώνει να παντρεύει την παράδοση με τη μοντέρνα κουζίνα, χρησιμοποιώντας τοπικά προϊόντα και ζαρζαβατικά απ'το μποστάνι της.
Ο κατάλογος έχει πολλές επιλογές κι ότι κι αν δοκίμασα ήταν εξαιρετικό! Τόσο η παρουσίαση των πιάτων όσο κι η γεύση τους σε καθηλώνουν. Καμία αστοχία! Κάθε άλλο... οι γευστικοί κάλυκες σε τρελό χορό σε κάθε γεύση που δοκίμαζα.
Η "ξερολιθιά", ένα μωσαϊκό ψητών κολοκυθιών, μελιτζάνας, πιπεριάς σερβιρισμένο με ελαφριά σάλτσα τομάτας και σταφίδες ήταν μια εισαγωγή στο δημιουργικό μενού που ακολούθησε.
Η ταραμοσαλάτα με μελάνι σουπιάς σερβιρισμένη με φλοίδες βραστής πατάτας σε σχήμα τριαντάφυλλο και κάπαρη ήταν βελούδινη· η οξύτητα του λεμονιού αυτή που έπρεπε και η κάπαρη της έδινε εκείνο το touch που ολοκλήρωνε το πιάτο.

Οι fun του τυριού, θα βρείτε εδώ τον παράδεισό σας· τυρί ξεφάντωμα (τηνιακό απλώς αλατισμένο με συνοδεία παξιμαδιού γλυκάνισου), ψητό ανθότυρο με ζεστό ελαιόλαδο και ψητά φρούτα, κοπανιστή με καφέ πετιμέζι και ξηρούς καρπούς, τυράκι με γύρη και καβουρντισμένους ξηρούς καρπούς, τυρί αχλάδι με πέστο ρόκας και φιστίκι Αιγίνης, είναι μόνο μερικά απ'αυτά του καταλόγου.
Αλλά κι από θαλασσινά δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις! Χταπόδι σε τρεις εκδοχές· ψητό στη σχάρα με σκορδαλιά τομάτας και φασόλια τουρσί, τηγανητό με μαγιονέζα με ζαφορά και κάπαρη και αυτό που δοκίμασα και ήταν γλύκισμα, στο φούρνο με λάδι και πετιμέζι.
Ακόμη γαύρος μαρινάτος, γόπες παστές, μύδια τουρσί.. να σας ανοίξουν την όρεξη!
Ο παστός μπακαλιάρος εδώ έχει την τιμητική του· από μπακαλιαρόσουπα για δύο με μύδια και γαρίδες μέχρι στη σχάρα μαριναρισμένος ή στο φούρνο με κρεμμύδια κι αγκινάρες.
Δοκιμάστε τα οστρακοειδή και τις γαρίδες με κάπαρη και μάραθο σβησμένες με ρακί και θα ξεχάσετε ότι ξέρατε ως σήμερα!

Είχα δίλημμα μεταξύ του ριζότο με ζαφορά, σκόρδο και ξύσμα λεμονιού και του μελιτζανοπίλαφου με μαστίχα, ξηρούς καρπούς, τομάτα και σαφράν· με κέρδισε το μελιτζανοπίλαφο και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Αρωματικό, σωστά χυλωμένο, γεμάτη γεύση!
Φυσικά δε λείπουν από το menu τα φρέσκα ψάρια (το Θαλλασάκι φημίζεται για τη μαστοριά στο ψήσιμο) κι οι αστακοί καθώς και τα ζυμαρικά με θαλασσινά.
Όσο για τα γλυκά, η Αντωνία βάζει όλη της την τέχνη! Οι μπεζέδες ήταν απόλαυση· ο ένας με κρέμα από τυρί βολάκι, κανέλα και λεμόνι κι ο άλλος με παγωτό και γλυκό του κουταλιού.
Οι chocoholics δε θα μείνουν παραπονεμένοι· "Το σοκολατάκι μας" με πικρή σοκολάτα και ξηρούς καρπούς και τα πτι-μπερ εναλλάξ με κρέμα σοκολάτας ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο.
Αντέχετε ακόμη? Τρία είδη σπιτικού παγωτού (δύο παρφέ και καϊμάκι με λουκούμι τριαντάφυλλο).
Η λίστα κρασιών με πάνω από 25 ετικέτες δεν είναι διόλου συμβατική και αυτό οφείλεται στην αγάπη του Άρη (συζύγου της Αντωνίας) για το καλό εμφιαλωμένο κρασί.
Λόγω της εντοπιότητας, τα κρασιά των Τηνιακών αμπελώνων έχουν την τιμητική τους καθώς κι η μπύρα "Νήσος", χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα βρείτε μικρές παραγωγές της υπόλοιπης Ελλάδας.
Τιμή κατ'άτομο €40-50 χωρίς κρασί.. αξίζει κάθε ευρώ με το παραπάνω!

Όρμος Υστερνίων, Τήνος
Τηλ.: 2283 0 31366

Σελήνη - Στην κορυφή 31 χρόνια τώρα!

Το εστιατόριο "Σελήνη" ξεκίνησε να λειτουργεί στα Φηρά της Σαντορίνης χάρη στο όραμα του Γιώργου Χατζηγιαννάκη, του "Πατριάρχη" της Κυκλαδικής Γαστρονομίας· του ανθρώπου που άλλαξε τα δεδομένα στη γαστρονομική σκηνή της Ελλάδας.
Η ευφυϊα του δημιουργού και ιδιοκτήτη της "Σελήνης" που ανακάλυψε ταλέντα της μαγειρικής όπως ο Ερβέ Προνζάτο (αναπολώ τις βραδιές στο Roof Garden του Park, όταν μαγείρευε St'Astra) και ο Χρύσανθος Καραμολέγκος (ακόμη θυμάμαι την κουζίνα του "Βιτρίνα" στου Ψυρρή εν έτη 1995 - 1996 και μετά το "Αριστερά - Δεξιά) ανέδειξε τη "Σελήνη" σ'ένα από τα πιο εμβληματικά εστιατόρια δημιουργικής ελληνικής κουζίνας.
Από το μοναδικό κτήριο των Φηρών με την υπέροχη θέα στην καλντέρα, το 2010 μετακομίζει στον Πύργο, ένα χωριό στη μέση του αμπελώνα κι αυτό σηματοδοτεί τη σχέση της Σελήνης με το γαστρονομικό πολιτισμό του νησιού.
Η φιλοσοφία του Χατζηγιαννάκη - απ'τα πρώτα βήματα του εστιατορίου - ήταν η ανάδειξη των μοναδικών πρώτων υλών της Σαντορίνης και της τοπικής κουζίνας.
Από την κουζίνα του έχουν περάσει σεφ όπως η Κωνσταντίνα Φάκλαρη, ο Νίκος Μπούκης, ο Θοδωρής Παπανικολάου (του τελευταίου τη μαγειρική, απολαμβάνουμε πλέον στο Sense Fine Dining, στο ξενοδοχείο Athens Was στην Αθήνα) και φέτος ανέλαβε την επιμέλεια ο Αλέξανδρος Τσιοτίνης με τον Πάνο Τσίκα στην κουζίνα, άρτι αφιχθέντα από το πολυβραβευμένο Geraniun στην Κοπεγχάγη.
Το επίπεδο των πιάτων της Σελήνης ήταν πάντα υψηλό και οφείλω να ομολογήσω ότι και φέτος όσα δοκίμασα, έκαναν τη διαφορά!

Το κυκλαδίτικο σπινιάλο ήταν θεσπέσιο! Όλη η θάλασσα σ'ένα πιάτο! Χταπόδι, λαβράκι, αχινός, γαύρος, όστρακα, αυγοτάραχο, σε μια σάλτσα από κίτρινη πιπεριά.  Για την ιστορία, σπινιάλο ήταν ο τρόπος που επινόησαν οι παλιοί Καλύμνιοι βουτηχτάδες για να διατηρούν για καιρό την ψίχα από τις φούσκες που με τόση δυσκολία έβγαζαν από τη θάλασσα. Σε αποστειρωμένα μπουκάλια, φύλασσαν το φαϊ από τις φούσκες με θαλασσινό νερό, λίγο αλάτι και λίγο ελαιόλαδο το οποίο σκέπαζε το ζωμό και δεν άφηνε τον αέρα να εισχωρήσει στο νερό και να αλλοιώσει τις φούσκες.
Το "αυγό με χόρτα" ήταν ένα αυγό ποσέ με τσιγαριαστά χόρτα, σάλτσα από απάκι και τραγανό δέρμα κοτόπουλου· πολύ καλός συνδυασμός των υλικών, έδινε ένα άρτιο γευστικά πιάτο!
Από τα κυρίως, δοκίμασα το λαβράκι σωτέ με πουρέ σελινόριζας, πουρέ αμπελόφυλλου και σάλτσα από κρασί με αφροξυλιά, ένα πιάτο που το απόλαυσα μέχρι την τελευταία μπουκιά λόγου του ζωμού που είχε όλα τ'αρώματα των υλικών που το συνέθεταν!
Το πιτσούνι με υφές καρότου, συκωτάκια παρφέ με πλιγούρι, μαύρη τρούφα και χαμομήλι ήταν εύγευστο αλλά για μένα δε στεκόταν στο επίπεδο των υπολοίπων.

Από τον κατάλογο μου φάνηκαν ενδιαφέρουσες ακόμη δύο επιλογές· το κουνέλι στιφάδο με πουρέ από κρεμμύδι και το αρνί με πουρέ μελιτζάνας, γλυκάδια, πάστα μαύρης ελιάς και τσάτνεϋ κάπαρης.
Το menu μας συνδυάστηκε εξαιρετικά με το wine pairing που πρότεινε η αεικίνητη Γεωργία Τσάρα που εδώ και χρόνια διευθύνει το εστιατόριο με τον καλύτερο τρόπο, αφήνοντας στον επισκέπτη τις καλύτερες εντυπώσεις.
Ξεκίνημα με Αφουρα 2014 του κτήματος Avantis, συνέχεια με Kallisti Reserve 2007 του Μπουτάρη, περάσαμε σε Magnus Baccata του Porto Carras (Cabernet Sauvignon & Syrah) με αρώματα φρούτων του δάσους, γλυκών μπαχαρικών και σοκολάτας με εξελισσόμενες τανίνες. Και κλείσαμε με μαυροτράγανο Χατζηδάκη με παλαίωση σε δρύινα βαρέλια, αρώματα κόκκινων φρούτων του δάσους, πικρής σοκολάτας και καπνού· ισχυρές τανίνες και μακριά επίγευση.
Δε νοείται για μένα Σαντορίνη χωρίς ένα πέρασμα από τη Σελήνη... μνήμες χαραγμένες βαθιά!

Τιμές γύρω στα €100 χωρίς κρασί

Πύργος, Σαντορίνη
Τηλ. 2286 0 22249

Flyaway restaurant - Η απογείωση της γεύσης στο Ημεροβίγλι

Μοντέρνο και minimal μέσα στο χώρο του West East Luxury Suites, το Flyaway Restaurant προσφέρει μια γαστρονομική εμπειρία υψηλού επιπέδου.
Ακολουθώντας το δρόμο που οδηγεί απ'το Ημεροβίγλι στην Οία, θα φτάσετε σ'ένα μοναδικό περιβάλλον με εξαιρετική θέα στην Οία και στη Θηρασιά.
Τα τραπέζια του εστιατορίου απλωμένα γύρω απ'την πισίνα που καταλήγει στο γκρεμό και κάποια απ'αυτά στις ειδικά διαμορφωμένες "σπηλιές" του εστιατορίου για όσους προτιμούν "privacy" απολαμβάνοντας το δείπνο απ'τα χέρια του Στράτου Χαϊταρίδη.
Ο Στράτος με προϋπηρεσία στο Makedonia Palace και 10 χρόνια στο Andronis Suites, εδώ και δύο χρόνια έχει αναλάβει την κουζίνα του "Flyaway".
Τα πιάτα του είναι πολύ υψηλού επιπέδου και δε θα διστάσω να πω ότι συναγωνίζεται εστιατόρια με διακρίσεις, όχι μόνο της Σαντορίνης αλλά και πολλά αθηναϊκά.
Δοκίμασα αρκετά απ΄τα πιάτα του menu ώστε να έχω ολοκληρωμένη άποψη. Το menu του θα το χαρακτήριζα με μια λέξη απ'το όνομα του εστιατορίου "Fly" και θα πρόσθετα "modern Greek cuisine". Γιατί πραγματικά, οι αυθεντικές πρώτες ύλες, ο συνδυασμός των υλικών και οι σύγχρονες τεχνικές που χρησιμοποιεί απογειώνουν τη γεύση και καθώς το ένα πιάτο διαδέχεται το άλλο, η κίνηση που σου έρχεται αυθόρμητα είναι να χειροκροτήσεις τον καλλιτέχνη που έχει δουλέψει για να φτάσει σ'αυτό το αποτέλεσμα!

Από τα πρώτα πιάτα δοκίμασα τα χτένια με κρέμα φασολάδα, καπνιστή πανσέτα μαύρου χοίρου, σπαράγγια, κανθαρέλλες και sponge από μαύρο σουσάμι καθώς και το foie gras με κρέμα μπανάνα κακάο, πούδρα ελληνικού καφέ και πατέ από συκωτάκια πουλερικών.
Επίσης ένα απ'τα πρώτα πιάτα που πρέπει να δοκιμάσετε είναι τα μοσχαρίσια μάγουλα με βουβαλίσιο κουσκουσάκι, λευκή μελιτζάνα Σαντορίνης, αποξηραμένα μήλα με κανέλα και σάλτσα απ'το ζωμό του κρέατος· το κρέας άψογα ψημένο, κρατούσε τους χυμούς του και ήταν απ'τις καλύτερες εκδοχές μάγουλων που έχω δοκιμάσει.
Και περνάμε σε δύο ορεκτικά που ο σεφ ξεπέρασε τον εαυτό του!
"Το σπίτι του λαγού" είναι ένα πιάτο με χειροποίητα τραγανά φύλλα, λαγό στιφάδο, άγρια τσιγαριαστά χόρτα και υφές καρότου.  Ιδανικά μαγειρεμένο το κρέας, τα χόρτα κρατούσαν όσο έπρεπε και τα φύλλα συνδυάζονταν απόλυτα με τα υπόλοιπα υλικά. Ίσως να το ονόμαζα "Ωδή στο λαγό"!
Όσο για τον "Κόκορα Παστιτσάδα" ήταν μια ζωγραφιά απ'τη στιγμή που έγινε η παρουσίαση του πιάτου. Το ζυμαρικό (calamarata pasta) έστεκε το ένα δίπλα στο άλλο στο πιάτο με τον κόκορα να λιώνει σε μικρά κομματάκια πάνω του, συνοδεία τραγανών τσιπς γραβιέρας και γαλάκτωμα σόγιας με μοσχοκάρυδο!
Στα κυρίως έχετε τρεις επιλογές ψαρικών και τρεις κρεατικών.
Δοκίμασα λαβράκι με ταραμά σουπιάς, παντζάρι σε υφές και πέρλες από μαύρο σκόρδο του οποίου οι γεύσεις ισορροπούσαν απόλυτα μεταξύ τους.
Τα κρεατικά ήταν το ένα καλύτερο από το άλλο.
Το αρνί 3D ήρθε σε τρεις παραλλαγές· φιλέτο, παϊδάκι και κροκέτα γαμοπίλαφο απ΄το ζωμό του με συνοδευτικά μανιτάρια shitake, καλαμπόκι και σάλτσα κουμκουάτ.
Όσο για το μοσχάρι black angus...είχα να δοκιμάσω συνδυασμό κρεατικού με πικρή σοκολάτα από την εποχή του Feuerbach και ήταν απίστευτο! Ιδανικό ψήσιμο, ήρθε σε συνδυασμό με anglaise σελινόριζας, μετσοβόνε χαλβά, πικρή σοκολάτα και σάλτσα μαύρης σταφίδας.

Παρέλειψα να σας πω ότι το ψωμί που προσφέρουν είναι χειροποίητο και αλλάζει καθημερινά· δοκίμασα αυτό με τη Σαντορινιά μαρμελάδα τομάτας, αυτό με το φουντούκι, ένα άλλο με καρύδι αλλά δυστυχώς δεν είχε αυτό με τη χωριάτικη που έμαθα ότι είναι πολύ καλό!!!
Όσο για τα γλυκά ήταν τόσο καλά και τα τρία του καταλόγου, που ρώτησα αν έχουν chef patissier... αλλά και αυτά είναι δημιουργίες του Στράτου και της ομάδας του.
Την παράσταση κλέβει ο αποδομημένος μπακλαβάς· namelaka λευκής σοκολάτας με φιστίκι Αιγίνης, καραμέλα μέλι, άμμος από καρύδι και κανέλα, μαρέγκα με μπαχαρικά και ζελέ πορτοκάλι...πόσα αρώματα, υφές και γεύσεις συνδυασμένες μοναδικά σ'ένα πιάτο!
Το ελληνικό τιραμισού είναι εξίσου καλό· μυζήθρα, sponge cake, μέλι, χιόνι ελαιόλαδο, σιρόπι καφέ, ζελέ kahlua και μπισκότο.
Και τέλος το ρυζόγαλο!  Μια μπάρα σοκολάτας με ρύζι, κουλούρι, κρέμα valrhona και σορμπέ φράουλας.
Όμως ένα γεύμα για να είναι ολοκληρωμένο θα πρέπει να συνοδεύεται κι από τα ανάλογα κρασιά.
Η Ευτυχία Γουπιου, φιναλίστ στο φετινό διαγωνισμό των Ελλήνων Οινοχόων, έχει απίστευτες γνώσεις για το κρασί και τα οινοποιεία και την εμπιστευτήκαμε.
Την πρώτη βραδιά, οι προτάσεις της ήταν δύο εξαιρετικές ποικιλίες του Οινοποιείου Γαβαλά, ένα λευκό, το Κατσανό 2016 και ένα κόκκινο (Ξενόλοο 2015 - μαυροτράγανο, βουδόματο και αθήρι) που ταίριαξε απόλυτα με το αρνί.

Αλλά και στο blind menu που δοκιμάσαμε, ταίριαξε αρμονικά τις γεύσεις με Σαντορίνη βαρέλι 2015 απ'τους Αμπελώνες Βασάλτη (ασύρτικο 100%), η συνέχεια ήταν Romeo & Juliet 2015 (chardonay/μαλαγουζιά) και η κορύφωση ήρθε με το orange Wine απ'το Οινοποιείο Αρτέμη Καραμολέγκου, το οποίο δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη.
Το μπαρ του εστιατορίου έχει αναλάβει ο Θοδωρής Αλεξίου με θητεία στο Nikopolis (Θεσ/κη) και στο Andronis (Σαντορίνη). Εμπιστευτείτε τον για ένα μοναδικό coctail... αρκεί να του πείτε τι σας αρέσει και θα σας ετοιμάσει κάτι ειδικά για σας!
Όλα τα ποτά είναι Premium! Δεν κάνουν εκπτώσεις στην πρώτη ύλη κι αυτό φαίνεται!
Διαθέτουν πέντε παλαιωμένα ελληνικά τσίπουρα, ένα εξ αυτών του Σιγάλα που δεν κυκλοφορεί ακόμη στην αγορά (2 χρόνια παλαίωση σε vinsanto βαρέλι!).
Όλα δουλεύουν ρολόι κάτω από την επίβλεψη του εξαιρετικού F & B Manager Νίκου Χάρη που συντονίζει όλη την ομάδα και φροντίζει ο επισκέπτης να φύγει με τις καλύτερες εντυπώσεις! Η θητεία του στο Kastri Bistro & στο Andronis οδήγησαν τα βήματά του στο "Flyaway" και όλα δείχνουν ότι η πορεία θα είναι εξαιρετική!
Τιμές γύρω στα €60 - 70 το άτομο χωρίς κρασί.

Ημεροβίγλι, Σαντορίνη
Τηλ. 2286 0 36279

Κόκκινο Ποδήλατο - Το συγκλονιστικό μπαλκόνι της Οίας!

Ένα απ'τα πιο συγκλοντιστικά μπαλκόνια της Οίας με άπλετη θέα την καλντέρα και τα Φηρά, ξεχωρίζει και είναι σίγουρα ένα από τα καλύτερα εστιατόρια στη Σαντορίνη.
Η ιδιοκτήτριά του κα. Κούρτη αν και δεν είναι απ'τη Σαντορίνη, αγάπησε το νησί και εγκαταστάθηκε στην Οία απ΄το 1980.  Το εστιατόριο λειτουργεί από το 2004 και τα τελευταία χρόνια, την επιμέλεια του menu έχει αναλάβει ο Γκίκας Ξενάκης.
Η διαδικασία της μύησης στο χώρο και στους κανόνες του, ξεκινά ανεβαίνοντας κάποιος τα σκαλάκια του· αντικρίζει το κόκκινο ποδήλατο κρεμασμένο στην είσοδο, περνώντας στο όμορφο μπαλκόνι παρατηρεί την εξαιρετική διακόσμηση, κάθεται στο τραπέζι του με θέα τον οικισμό της Οίας και απολαμβάνει την κλασική μουσική σε μοναδικό συνδυασμό με το θαύμα που απλώνεται μπροστά του.
Βρέθηκα εκεί τη βραδιά που το εστιατόριο γιόρταζε τα 13 χρόνια λειτουργίας του και απόλαυσα ένα εξαιρετικό δείπνο, παρουσία του Γκίκα Ξενάκη που ήταν εκεί ειδικά για τη βραδιά.  Ήταν μια γαστριμαργική εμπειρία!
Το καλωσόρισμα ήταν ένα καπνιστό χέλι με αρώματα και χρώματα από ντόπια υλικά που σ'έβαζε στο πνεύμα για το τι θα επακολουθήσει... αν και δύσκολα μπορώ να περιγράψω!
Απ'τις καλύτερες στιγμές απ'όσες έχω απολαύσει γεύμα του Ξενάκη και πιστέψτε με δεν έχει να κάνει με το περιβάλλον που καθόλου δε θέλω να υποβαθμίσω!
Πρώτο πιάτο "Σεβίτσε στις Κυκλάδες".. Συναγρίδα σεβίτσε, καλαμάρι, αχινός συνοδευόμενα με αλμυρίκια, σπόρους τομάτας και δυόσμο.. όλη η θάλασσα στο πιάτο!  Τόσο ιδιαίτερο, τόσο ιωδιούχο, τόσο δεμένα τα υλικά μεταξύ τους!  Έκρηξη ιωδίου στο στόμα!

Συνέχεια με "Σαντορινιό σαγανάκι".. μην πάει ο νους σας σε κάποιο τυρί τηγανητό, αλλά σε κάτι πολύ διαφορετικό..αχνιστές καραβίδες, ζωμός σταφύλια και αντζούρια (έτσι λένε τα ξυλάγγουρα στις Κυκλάδες), φραγκόσυκα και χλωρό τυρί.  Ότι βγάζει η γη της Σαντορίνης σ'ένα πιάτο δημιουργικό που θ'άξιζε να δοκιμάσετε.
Και αφήσαμε τις θαλασσινές γεύσεις περνώντας σ'ένα "Σφουγγάτο Σαντορίνης" που ίσως κι αυτό κάπως αλλώς το φανταζόσαστε.. εδώ το πιάτο περιείχε αφράτη κρέμα σαντορινιού κολοκυθιού, τραγανό αυγό, μαρμελάδα από τοματίνια και γραβιέρα Νάξου.  Η κόντρα της μαρμελάδας με τη γραβιέρα κι ο κρόκος να σπάει σε κάθε μπουκιά, σε έκανε να παραμιλάς.
Και το δείπνο ολοκληρώθηκε με "Μπακαλιάρο στιφάδο"!  Μπακαλιάρος ψημένος στους 70 βαθμούς Κελσίου, μαύρο σκόρδο, κρέμα φάβας, καραμελωμένα κρεμμύδια και ζωμός με δεντρολίβανο.  Πάλι τα ντόπια προϊόντα πλαισίωσαν εξαιρετικά το ψάρι!

Το επιδόρπιο.. τι άλλο από ένα συνδυασμό βινσάντο και σαντορινιάς μπύρας?  Τερίνα σιμιγδαλένιου χαλβά - τον λατρεύουμε κι εγώ κι η παρέα σε όλες του τις εκδοχές - ζελέ σύκου με βινσάντο, παγωτό σαντορινιάς μπύρας και κρέμα μαστίχας. Αρμονία γεύσεων και αρωμάτων!
Μπορείτε να επιλέξετε κρασί από την καλή λίστα τους, άλλωστε είστε στον τόπο του κρασιού που οργιάζουν οι μικρές παραγωγές και τα νέα οινοποιεία πέραν των μεγάλων που κυριαρχούν εδώ και χρόνια!
Τιμές €40-50 χωρίς κρασί

Οία, Σαντορίνη
Τηλ. 2286 0 71918

CTC - Η απόλυτη γαστρονομική εμπειρία

Ο Αλέξανδρος Τσιοτίνης στα 28 του κέρδισε το 1ο βραβείο για νεαρούς σεφ σε διεθνή διαγωνισμό της San Pellegrino στο Τελ Αβίβ, πριν περίπου 2,5 χρόνια, με το πιάτο του "Κρητική σαλάτα με παγωτό από επτάζυμο ψωμί"!
Μετά από αυτή την επιτυχία και αφού έχει βραβευθεί 3 φορές με Χρυσό Σκούφο στο "Calypso" του Elounda Peninsula, ανοίγει την άνοιξη του 2015 το δικό του εστιατόρια - 30 μόλις θέσεων - στα Ιλίσια κι έρχεται να ταρακουνήσει τα εγχώρια ύδατα της γαστρονομικής σκηνής.
Το "CTC" (παιχνίδι με τα αρχικά που αν τα προφέρεις βγαίνει η λέξη ΣΙΤΙΣΗ) είναι ένας λιτός χώρος που το ντεκόρ έχει επιμεληθεί η Πένυ Μπαρτζώκα και μπαίνοντας έχεις την αίσθηση των σαλονιών '60s - '70s όπως τα βλέπουμε στις ελληνικές ταινίες.  Τη σπιτική αύρα του χώρου ενισχύουν τα λιτά φωτιστικά, το μοναστηριακό τραπέζι και οι γκρίζες κουρτίνες.
Η ανοιχτή κουζίνα σε φέρνει πιο κοντά στο σεφ και στην ομάδα του· θαύμασα την άρτια τεχνική και τον τρόπο που κινούνται μέσα στην κουζίνα.  Τα πιάτα που σερβίρεται το φαγητό έχουν πολύ ιδιαίτερα σχέδια και κάποια απ'αυτά είναι δημιουργίες του Σαντορινιού μαρμαρογλύπτη Γρηγόρη Κουσκουρή.
Οι ημέρες Βραβευμένης Γαστρονομίας από το Αθηνόραμα, ήταν η αφορμή για να επισκεφτώ το "CTC" ακόμη μια φορά.
Το τραπέζι μας ακριβώς δίπλα στο παράθυρο της ανοιχτής κουζίνας απ'όπου βγαίνουν τα μικρά αριστουργήματα.
Και το ταξίδι στον κόσμο των αισθήσεων ξεκινά με πρωταγωνιστές τα αρώματα, τις υφές και τα χρώματα· συνταξιδιώτες μας ο σεφ και η ομάδα του... το καράβι έπλευσε σε λιμάνια που μας ξύπνησαν γεύσεις βαθιά ξεχασμένες αλλά και εντελώς πρωτόγνωρες που χάρισαν στους γευστικούς μας κάλυκες μοναδικές απολαύσεις!
Το μενού αποτελείτο από 9 πιάτα, τα οποία μας τα παρουσίαζε ο ίδιος ο σεφ ή κάποιο από τα παιδιά της ομάδας του· τα πολύ ιδιαίτερα σκεύη σερβιρίσματος συμμετείχαν με το δικό τους τρόπο στην παρουσίαση του κάθε πιάτου.
Το amuse busche ήρθε στο τραπέζι μας σε δύο ξύλινους δίσκους· ο ένας είχε ψωμί με βότανα (2 λεπτές φλοίδες σαν ρυζόχαρτο στερεωμένες σε ένα σωρό από στάρι) που συνοδεύονταν με μαγιονέζα από καμένο βούτυρο σερβιρισμένη σε ένα κατσαρολάκι μινιατούρα· ο άλλος είχε καψαλισμένο καλαμπόκι και μια μπουκιά σε μορφή καρυδιού με γέμιση ρόκα παρμεζάνα σερβιρισμένη πάνω σε ολόκληρα ακαθάριστα καρύδια. Η ιδέα, η εκτέλεση, η παρουσίαση σε προϊδέαζαν για το τι θα επακολουθήσει!

 Αμέσως μετά μια πορσελάνινη παλάμη ήρθε να μας προσφέρει chips από μελάνι σουπιάς με πουρέ αντζούγιας και μια σταγόνα από μους λεμόνι· έντονη ιωδιούχα γεύση στο στόμα και έκρηξη αλμύρας από την αντζούγια.

Σ'ένα μικρό κομμάτι ξύλινου κορμού έβαλαν χοντρό αλάτι και δίπλα του ένα ζεστό ψωμάκι ζυμωμένο με ξινόγαλο, σουσάμι και παπαρουνόσπορο· δίπλα ακριβώς ένα μαρμάρινο μπολάκι γεμάτο με παρθένο ελαιόλαδο Avalis απ'το Ναύπλιο μας προκαλούσε να βουτήξουμε το ψωμί πριν το απολαύσουμε.

Μέσα σ'ενα δισκάκι με βότσαλα και κοχύλια, σερβιρισμένος μέσα σ'ένα όστρακο έρχεται ο τραχανάς με καπνιστά μύδια, φύκια wakame και αφρό θαλασσινό.  Γεύση από θάλασσα σε κάθε μπουκιά.

Και το σκηνικό συνεχίζει να είναι θαλασσινό και τώρα μας ταξιδεύει προς Σαντορίνη γιατί το πιάτο που φτάνει στο τραπέζι, είναι μαύρο σαν κρατήρας ηφαιστείου που από μέσα του αναδύεται μια βελουτέ καλαμποκιού αρωματισμένη με αστακό, αφρό από τρούφα και περγαμόντο· ένα πιάτο με εκπληκτικά αρωματικά ξεσπάσματα που συνοδευόταν με ψωμάκι ζυμωμένο με ελαιόλαδο και μελάνι σουπιάς.

Κι οι θησαυροί της θάλασσας δεν έχουν τελειωμό κι ο Τσιοτίνης φαίνεται πως τους αγαπάει ιδιαίτερα· το επόμενο πιάτο ήρθε σ'ένα μπολ που στο καπάκι του είχε chips από καλαμάρι με λίγη μαγιονέζα από μελάνι και τσορίθο.  Ανοίγοντάς το αποκάλυψη οι ταλιατέλες από καλαμάρι σε κονσομέ από καλαμάρι - μπεϊκον.

Επόμενο πιάτο μυλοκόπι με κρούστα λιαστής τομάτας, φάβα και ένα ιδανικά χυλωμένο ριζότο με φάβα και τσορίθο, συνδυασμένο με έναν αφρό αγριομάραθου.  Το ψωμάκι από αλεύρι ζέας, λεμόνι, τζίντζερ και καρύδια που συνόδευε το πιάτο, του ταίριαζε απόλυτα.

Και αφήνοντας τη θάλασσα, το μενού περιελάμβανε ίσως την καλύτερη εκδοχή αρνιού που έχω δοκιμάσει· σιγοψημένος αρνίσιος λαιμός πάνω σε τηγανίτα από ξινόχοντρο, πουρέ αγκινάρας, αγκινάρα κονφί και κρέμα μυρωδικών.  Μια υποψία αλμύρας στόλιζε το πιάτο και πρόσθετε στη γεύση του. Πιάτο αναφοράς κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Ως pre-dessert, για να αλλάξει τη γεύση μας πριν το γλυκό (αν και καθόλου δεν ήθελα να χάσω τις γεύσεις που απόλαυσα) ήρθε ένα σορμπέ λεμονιού με ζελεδάκια λεμόνι και πέστο εστραγκόν· η οξύτητα και η πικράδα του σε προετοίμαζαν για το γλυκό που ακολούθησε...

Σορμπέ γιαουρτιού - βιολέτας με μαρέγκες βιολέτας ισορροπούσαν ιδανικά πάνω σε μια γλυκιά κρέμα λευκής σοκολάτας με καραμελωμένα κόκκινα φρούτα.

Όσο για το τέλος ήταν πολύ Hi - Tech· ένα δροσερό μακαρόν mojito με έντονη γεύση δυόσμου και πάνω σε πλάκα λευκής σοκολάτας, αποτυπωμένο τον κωδικό QR με μεταξοτυπία.  Το σκάναρες με το κινητό και σου αποκάλυπτε σε PDF το μενού που μόλις είχες γευτεί!  Πόσο πιο εντυπωσιακό φινάλε???

Η λίστα κρασιών πλούσια με επιλογές τόσο απ'τον ελληνικό όσο και το διεθνή αμπελώνα.
Το service φιλικό και καλά ενημερωμένο· ευτυχώς καθόλου στημένο όπως έχουμε συνηθίσει ως τώρα σε καλά εστιατόρια.
Τιμές κατ'άτομο γύρω στα €80 χωρίς κρασί.

Ουμπλιανής 14 & Διοχάρους 27
Ιλίσια
Τηλ.: 210 7228812